|
|
Webmaster
12 mei 2010
|
Beste Henk; over welk jaar heb je het eigenlijk?
|
|
Henk van Hunnik
30 april 2010
|
(gecorrigeerde versie)
Ik heb jaren geleden in het ZAN in Amsterdam noord als vrijwilliger meegewerkt aan de programma,s van Domino toen nog onder leiding van het koppel Ria en Theo Reitsma, toen al werkzaam bij de omroep .Ik heb Domino altijd een beetje ervaren als een elitair clubje mensen die de lat voor goedwillende vrijwilligers heel hoog legden als zij vonden dat jij niet binnen het team paste. Ik noem dit een zeer achterbakse manier van communiceren. Voor het laatst heb ik nog een paar weken in het slotervaart gewerkt altijd met veel plezier en binnen de mogelijkheden die ik al CVA gehandicapte had maar het was mij niet vergund mijn reportage over Artis werd mijn ondergang omdat de kwaliteit van mijn werk onder de maat werd gevonden een schande van de eerste orde dat een programma coördinator die zelf visueel gehandicapt is een mede gehandicapte op deze manier het functioneren zo onmogelijk maakt dat opstappen de enige uitweg voor hem is.
Bij sollicitatie heb ik duidelijk aangegeven dat ik in de tijd, dat ik werkzaam was als journalist een paar maal ben getroffen door een hersenbloeding en Tia heb gevraagd of men vanwege deze handicap een beetje consideratie met mij wilden hebben maar het is gebleken dat juist in de gezondheidszorg het minste begrip is voor vrijwilligers met een handicap.
|
|
Henk van Hunnik
30 april 2010
|
Ik heb jaren geleden in het ZAN in Amsterdam noord als vrijwilliger meegewerkt aan de programma,s van Domino toen nog onder leiding van het koppel Ria en Theo Reitsma, toen al werkzaam bij de omroep.Ik heb Domino altijd een beetje ervaren als een elitair clubje mensen die de lat voor goedwillende vrijwiligers heel hoog legden als zij vonden dat jij niet binnen het team paste. Ik noem dit een zer achterbakse manier van communiceren. Voot het laatst heb ik nog een paar weken in het slotervaart gewerkt altijd met veel plezier en binnen de mogelijkheden die ik al CVA gehandicapte had maar het was mij niet vergund mijn reportage over artis werd mijn ondergang omdat de kwaliteit van mijn werk onder de maat werd gevonden eenm schande van de eerste orde dat een programma coordinator die zelf visueel gehandicapt is een mede gehandicapte op deze manier het functioneren zo onmogelijk maakt dat opstappen de enige uitweg voor hem is.
Bij sollicitatie heb ik duidelijk aangegeven dat ik in de tijd, dat ik werkzaam was als journalist een paar maal ben getroffen door een hersenbloeding en Tia ne gevraagd of men vanwege deze handicap een beetje consideratie met mij wilden hebben maar het is gebleken dat juist in de gezondheidszorg het minste begrip is voor vrijwilligers met een handicap.
|
|
liz-de jong
06 maart 2010
|
Even nog dit:
de eerste medewerkers uit die tijd
waren Johan Boshart,Max Peper,
Roel Blaauw,Marjon,Hans,achternamen
weet ik niet allemaal meer,
De groep werd groter en de ruimte te klein
Heel veel plezier dat wel.
doeg
|
|
E.J.G.de jong
06 maart 2010
|
Leuk dat de ziekenomroep nog bestaat
al is het onder een andere naam
wat niet klopt in het verhaal
Fam,de Jong zijn de oprichters van de RIOP en niet de medewerkers
van de NS omstreeks eind jaren vijftig zijn mijn broer Arie de Jong en mijn persoon
er mee begonnen en niet vergeten onze ouders
In de huiskamer aan de Valentijnkade
maakte wij de opnames.
Veel later hebben wij andere mensen
aangetrokken,omdat wij het niet meer
alleen aan konden,
er bestaan hele oude foto,s uit die tijd.
Vrienden en vriendinnen,kwamen er eerst
bij daarna hebben we via de pers meer
mensen aangetrokken.
Als jullie meer willen weten over deze begintijd van de RIOP kunnen jullie mij een mail sturen
lieve groet van Liz de Jong
|
|